سروهای سوری سرود می خوانند
و رزمندگان تازه مسلح
صبح خاکستری را با رگبار آغاز
و به کوچه های برادری سلام می کنند.
سلام ای صبح دودناک دمشق،
سلام ای خیابانهای بیدار حلب !
سلام ای افتاده برخاک در درعا!
سلام ای هلهله مادران داغدار در حما!
سلام ای خیابانهای بیدار حلب !
سلام ای افتاده برخاک در درعا!
سلام ای هلهله مادران داغدار در حما!
آقای کاظم مصطفوی شعرشان برای مردم سوریه خوب است ولی خواننده میپرسد که چرا آقای مصطفوی که از مشهورترین شاعران مجاهدین میباشد از رهبران سئوال نمی کند که چطور شده کشور سوریه در ظرف چندین ماه شورش کرده و دارد کار را تمام مینماید ولی در ایران پس از سی و سه سال و دادن صد هزار شهید و آن همه بدبختی مجاهدین باید هی از اینجا به آنجا بروند و اخیرا هم امید داشته باشند سوریه بجائی برسد و رهبران بروند در سوریه یک سی سال دیگر همین حرفهای بی پایه را بزنند راستی چرا اینها پرسیده نمیشود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر